o sebepsiz değildir de insan kendini kandırır. zaten insan en çok kendini kandırır.
altında biriken sebeplerin dolup taşması sonucu gözlerden akmasıdır.
genelde yurtta sınavlara yakın gece bir anda gelir. diğerleri uyanmasın diye yastığa yüzünü gömersin. büyük ihtimalle odada en az bir kişi daha ağlıyo oluyo zaten ama kimse birbirine belli etmez (bazen de birbirine bakarak ağlayıp sonrasında gülme krizine girersin bu en çaresiz andır yaşayanlar bilir) . sabah hiçbir şey olmamış gibi uyanır aman ağzımızın tadı bozulmasın diyerek okula gidersin.
altında sinsi bir gıda alerjisi gizlenmiş sinyaldir. en azından benimkiler, hastalığım teşhis ve tedavi edildikten sonra bıçakla kesilir gibi bitti gitti.
belki de en çok içimizde bastırdığımız onca yıkımın yüzeye vuran sarsıntısıydı.
