hatip ve muhataba göre farklı anlaşılan bir şeydir. basit bir misalde hatip zatında var olanı en duru haliyle söylerken muhatap özgüven eksikliğinden dolayı bunu tekebbürden sayar. adeta aczinin bu şekilde izharından rahatsızlığını hatibe kibir yaftasıyla dindirir.