başını kaşıyacak vaktin yokken gelen “durup herşeyi yavaş çekimde izleme” arzusu. eskiden “on beş gün bitkisel hayata girsem” diye sacmalardim, artık akıllandım, herseyin sükunete erdiği anın hayalini kuruyorum sadece.
her şey dinginleştiği zamanda da çok dinginken gelen yoğunluk arzusu başlar genelde.
