kendime düşünceler

marcus aurelius’un stoacı düşüncelerinden müteşekkil özdeyişlerle dolu bir kitap. bir el kitabı olacak kadar harika bir eser. daha önce neden okumamışım acaba. i̇çinden bilgelik akıyor. çok faydalı oldu.

hoşuma giden bir kaç kesiti sizlerle paylaşıyorum:

"her sabah kendine şunu hatırlat; bugün bencillikle, kıskançlıkla ve cehaletle karşılaşacaksın. ancak senin görevin, kendi erdemini korumak ve başkalarının kusurlarının seni yoldan çıkarmasına izin vermemek. "

“sabah uyandığınızda nefes almanın, düşünmenin, eğlenmenin ve sevmenin kısacası hayatta olmanın ne kadar değerli bir ayrıcalık olduğunu bir düşünün.”

“başkalarının verdiği imkânla ışık saçan biri olma, başkalarının yardımıyla elde edilecek sükûnete ihtiyaç duyma. özetle bir adamın kendi başına dik durması gerekir, dik tutulması değil..”

“bir insanın değerinin, ilgi duyduğu şeylerin değeri ile ölçüldüğünü aklından çıkarma.”

bazı yerlerde ciddi anlamda saçmalasa da genel olarak harikulade bir eser. insanı çok boyutlu ele alması oldukça hoş. kitabın etrafına aldığım notlardan birkaç tanesini paylaşıyorum:

öyle bak ki, bakışından dahi istifade edilsin.

iyi kötüyü bilmez, bilmeli!

öfke, her haliyle utanç ve arzudan üstündür.

uyku, bilinirse, uyanıklıktan üstündür; uykusuna kıymet vermeyen uyanıklığından hayır görmez.

fiziken her gün ölüme yaklaşsak da şuur seviyemizin yükselmesiyle hayattan aldığımız pay artar ve ölümle aramızdaki mesafe açılır.

kendini tanımayan insan başkalarının kendisi hakkındaki hükümlere inanır. çünkü kendisini tanımadığını bilir ama muhatabın onu ne kadar tanıdığını bilmez.

gereksiz düşünceleri gereksiz işler izler.

insan, her zaman düşündüğünden daha fazlasını yapabilendir.

tecrübe, statik yönüyle hayatın akışına terstir.

hayatta bitmiş denilen hiçbir şey yarım kalmış değildir.