affetmek

"onlar affetsinler hoşgörsünler. allah'ın sizleri bağışlamasından hoşlanmaz mısınız? allah bağışlayandır, merhametli olandır" (nur 23/22)
i̇mam şafii (r.a) diyor ki: "bir kimseyi affedip, ona kin tutmadığım zaman, düşmanlık düşüncesinden kendimi rahata kavuşturdum" (şafii,divan)

pişmanlığa duyulan saygidir...

affedilmeyi dilemek için önce affetmeyi bilmek gerekir.

ne ulvi bir davranış...

şahsi mevzuularda uygulanması bizzat efendimiz(*) tarafından öğütlenen davranıştır.cemiyeti ilgilendiren hususlarda ise hassas davranmak ve adil olmak zorunluluğu vardır.

ünsüz türemesine uğramış güzide bi kelimedir diye düşünüyorum

atfetmek kadar güzel değildir. atıf yapılan makalenin yazarına da övünme sebebi olursunuz.

asıl af, öc alamaya muktedir olduğun halde affetmendir. yoksa zaten karşındakine yapabileceğin bir şey yokken affettim demek kolaydır.

anne babasından bir yavruyken ayrılıp, kuyulara atılıp, pazarlarda satılıp, iftiralara uğrayıp, zindana koyulup; hepsinin sonunda ;'bugün size hiç bir başa kakma ve kınama yoktur' diyebilmektir. zordur amma affede affede affedilecekmişiz, öyle diyor büyükler.affedilecek bunca kusurumuz varken isteyerek de olsa istemeyerek de buna mecburuz...

affetmenin buyuk bir erdem oldugu tartismasizdir, fakat, o can çok yanmışsa, "allah aynısını sana da yaşatsın" demek gerekir bazı zamanlar.