sözlükte dolaşırken sözcü gazetesi yazarı soner yalçın'ın akif emre ile ilgili yazısına rastladım; oradan neler yazıyor şimdilerde diye bir bakındım ve başlığı hz. muhammet'in külliyesi olan yazı ilgimi çekti. yazıyı okuyunca bir üstadımın kaleme aldığı müslümanların çıldırtan sessizliği yazısı geldi yine aklıma.bizim mahallenin aklı başında isimleri vardı bir zamanlar; onlar tarafından kaleme alınması gereken bir yazının karşı mahalleden biri tarafından kaleme alınması derin bir düşünüşe sevk etti beni. "bizden" olan iktidara karşı ufacık bir eleştirinin bile linç kültürüyle karşılandığı bir noktaya nasıl evrildik; hakkı söylemekten ne zaman bu kadar korkar olduk inanılır gibi değil.neyse, okumak isteyen için yazı linki şuracıkta:https://www.sozcu.com.tr/2021/yazarlar/soner-yalcin/hz-muhammetin-kulliyesi-6548745/
burada konu ne dendiği değil neden dendiğidir. bağcıyı dövmek maksadı güdenin, çürük üzümleri göstermesini bile baş tacı edemeyiz. bununla birlikte; devlet ihtişamı diye bir husus siyasi bir meseledir ve hangisinin evla olduğu tartışmalıdır. her hükümdarın/halifenin siyaseti farklıdır. yine bununla birlikte; kendisi hazreti peygamberden fersah fersah uzak şekilde yaşayanların, bizi onunla terbiyeye kalkışmaları hainane bir riyakarlık eseridir, itibar edilemez. bir islam düşmanından, müslümanın alacağı ders, düşmanın vermek istediği ders değildir, zaten bir din haini bize ders veremez, haddi değildir, hikmet ve irfan ile onun ihaneti altında parlayan kaderin kelamıdır, onun hain ve riyakar kelamı değil.
çok güzel bir yazı olmuş. geçen de i̇smail saymaz günümüz hocalarına "faizin haram olduğunu söylüyorsunuz, iktidarınız faiz oranlarını kaldırıyor. hiç gıkınız çıkmıyor. bu mudur din adamlığı?" demişti. muhalif kesimden bu tür yankıların gelmesi müthiş. akp ve onun bel'amları -şenocak, cübbeli, konakçı vs- sayesinde gavurlardan din öğrenir olduk. daha ne isteriz ki...
