düşüncelere kıyafet giydirmek gibidir. artık varlık alemine çıkmışlardır. bir duaya da dönüşebilirler, pekala bir bedduaya da. dikkatli olmak lazım.
etrafındaki kişilere anlatıp mantıklı cevaplar bulamayacağını veya rahatlamayacağını düşünen birisi için bence sesli düşünme gayet güzel bir alternatif.
ben şahsen içsel düşüncelerimden bunaldığımda dışa vurmam gerektiğini hissettiğim zaman kimsenin olmadığı bir yerde düşüncelerimi kendime anlatıyorum. içsel düşüncelerim çok fazla duygusal olduğu için dışa vurunca bazı şeyleri mantık çerçevesinden bakabiliyorum ve içimdeki huzursuzluk hissi kayboluyor(*).
allah'a derdini anlatmak gibi bir şey aslında, içinde neler döndüğünü biliyorsun fakat yine de dile gelsin hissiyatım ihtiyacı..