islamiyette yoktur öyle bir şey, herkes kendi günahını çeker, bu günah ne alınır, ne satılır, işleyenin üzerinde kalır.
(bkz:başkasının günahına ortak olmak)
(bkz:başkasının günahından pay almak)
her câni kendi suçunundan kendisi sorumludur. hiçbir câninin işlediği suçun cezasını evlâdı çekmez. hiç bir evlâdın suçundan da babası sorumlu tutulamaz. (veda hutbesi'nden)
hıristiyanlar'ın hz.isa'nın çarmıha gerilip acı çekmesinin ümmetinin günahlarına kefaret olduğu düşüncesiyle mümkün gördükleri durum.
kuran-ı kerim'e göre ise,
herkes günahı yalnız kendi aleyhine kazanır. hiçbir günahkâr başka bir günahkârın günah yükünü yüklenmez. sonra dönüşünüz ancak rabbinizedir. o size, ihtilaf etmekte olduğunuz şeyleri haber verecektir. (*)
kuran-ı kerim'e göre ise,
herkes günahı yalnız kendi aleyhine kazanır. hiçbir günahkâr başka bir günahkârın günah yükünü yüklenmez. sonra dönüşünüz ancak rabbinizedir. o size, ihtilaf etmekte olduğunuz şeyleri haber verecektir. (*)
(bkz:şamar oğlanı)
burada atlanılan bir mevzu var. evet, hiçbir evlat babasının günahını çekmez ama bu ona imtihan olarak yansır. bu da iki yönlüdür: ilki günahın muhatabının bedduasının evlatta çıkması, ikincisi günah alışkanlık haline getirilmişse bunun genlere işleyip evladın zayıf noktası haline gelmesi. şeriatın fiiliyata bakması tabii olandır. diğer türlü imtihanın kendisini günah olarak görmek zulüm olur. yukarıda baba dedim ama bunu atalar olarak görmek lazım.
