burada atlanılan bir mevzu var. evet, hiçbir evlat babasının günahını çekmez ama bu ona imtihan olarak yansır. bu da iki yönlüdür: ilki günahın muhatabının bedduasının evlatta çıkması, ikincisi günah alışkanlık haline getirilmişse bunun genlere işleyip evladın zayıf noktası haline gelmesi. şeriatın fiiliyata bakması tabii olandır. diğer türlü imtihanın kendisini günah olarak görmek zulüm olur. yukarıda baba dedim ama bunu atalar olarak görmek lazım.
