hacca gitmek

bugün yoluna düştük elhamdulillah, birkaç saat sonra medinede olacağız inşallah.

2011 in 11 inci ayında yazıldığımız hacc talebimiz 11 yıl sonra 33 yaşımda iken, inşallah mübarek bir tevafuk ile rabbimizce kabul buyruldu.

bu davete liyakat kesbetmek için dualarınıza muhtacım. birkaç ay önce ayaklarından ameliyat olan anacığımı, ve açık kalp ameliyatı olan babacığımı, allah'ın emaneti ablacığımı ve 4 yaşındaki yeğenimi de olurda hacdan istifade edemem diye bana hayırbab olarak nasib etti, ailecek 5 kişi gidiyoruz, elhamdulillahi haza min fazlirabbi.

dertli sozluk ahalisinden mumin musluman kardeşlerimiz duamızda, selam da edeceğiz, sizde dua buyrun makbul ve mebrur bir hacı olalım, hacı ahlakıyla ahlaklanıp öylece yaşamayı ve son nefesi vermeyi ihsan ikram buyursun mevlamız teâlâ. amin.

islam kardeşliğini iliklerimize kadar hissettik elhamdulillah. fotoğraf çekmeyi çektirmeyi hazzetmiyorum, hele bu aziz mekanlarda hiç. sadece rengarenk müslüman kardeslerimle fotoğraf çekiniyorum. selam veriyorum, sarılıyorum, önce şaşırıyorlar, min turkiyye deyince "tabii ya" gibi bir ifade alıyor yüzleri, hayretleri gidiyor, tebessüm ile sarılıyorlar.

bagı' mezarlığına ziyarete gittik, bir vehhabi kendince irşad yapıyor, maturudilik sonradan ihdas, biz hanefi sunnisiyiz diyor. sonra bana seslenip "hey turki, hey sufi" diyor, ben diyorum "burada türklük ve sufilik yok, burada müslümanlık var". bana diyor "hepimiz müslümanız sen maturidi misin", kaç kere sorduysa da ben "ben müslümanlardanım" dedim. istediğini alamayınca tebessüm etti, ben dedim "burası camiul cevamidir, burası huzur-u muhammeddir, burada tevhid konuşulur, ittihad konuşulur, muhabbet konuşulur. ihtilaflar medar-ı bahs edilmez" dedim. tasdik etmek istedi ve fakat damarlarında akıp duran birşey engelliyor gibiydi. selam verdim, hayy olan ruhların gıdası olan fatiha-ı şerifeyi okudum ve oradan ayrıldım.