okula geri dönmek

pandemide üniversite okuyanlar 'okula geri dönmek' nedir çok iyi bilirler. bu anlatılmaz yaşanır. 3 hafta diye gittiğimiz memleketimizden 18 ay dönemedik. bazılarımız evlerindeyken mezun oldu bazılarımız yurtta kalan eşyalarının derdine düştü. zordu ama iyi bir tecrübeydi. o günlerde okuldan gelecek haberi nasıl beklediğimizi en iyi bu şiir anlatır
ne hasta bekler sabahı,
ne taze ölüyü mezar.
ne de şeytan, bir günahı,
seni beklediğim kadar.

okul içinde okul...(bkz:schoolception)

(bkz:ı come back)

(bkz:sözde bir arada okulu bırakıyorduk)tatil sonu, okulu sevmeyen, istemeyen öğrenciler için çok zor olan hayatın gerçeği. mezun olunca sevinirsiniz. :)

hatırlatılması hoş olmayan olay. ayıp olmasın diye yapılmış yalandan bir tatilin ardından...

evinin anahtarını, önemli bir kağıdı ya da ne bileyim ben yağmurlu bir havada şemsiyesini unuttuysa eğer okulda mecbur geri dönecek. başka ne yapacaktı ki.

4 yıllık hasretin ardından (tamam belki tam dört yıl değil büyük kısmını oh be kurtuldum diyerek geçirdim ama ayrılıkda sevdaya dahil )gerçekleştirdiğim eylem. mezun olduğum okula jüri üyesi olarak gitmek mescit kavgası yaptığım hocaların yanında hem o günkü mücadelelerin galibi hemde kendi alanımda yine belkide aynı sebeplere dayanan mücadelelerden başarıyla çıkmış olarak gitmek duygusu inanın çok kıymetli. o günlerde asistan olarak dersine girdiğim arkadaşların bir çoğu mezun olmuş bir kısmı ise mezun olmak üzereler hepsiyle hasret giderdik bugün. aramızda onlardan birisi varsa selam olsun kendisine gelsin kantinde bir çay içelim gitmeden)ama hepsinden önemlisi talebe olmak duygusuna kaldığım hasreti burada farkettim. bugün gidiyorum ama geri dönmek özlemi hep içimde olacak.