unutma beni

i̇nsandaki ebediyet arzusunun bir aksi... aklıma seyid əzim şirvani'nin bir sözünü getirdi:

mövt-i cismani ilə sanma mənim ölməyimi; seyyida, ölmərəm, aləmdə səsim var mənim.

(bkz:unutama beni)

hamlet’ten unutulmaz bir bölüm…

ghost:
adieu, adieu, adieu. remember me.
(he exits.)

hamlet:
o all you host of heaven! o earth! what else?
and shall i couple hell? o fie! hold, hold, my heart,
and you, my sinews, grow not instant old,
but bear me stiffly up. remember thee?
ay, thou poor ghost, whiles memory holds a seat
in this distracted globe. remember thee?
………
so, uncle, there you are. now to my word.
it is “adieu, adieu, remember me.”
i have sworn’t.

ah, ama şu da var aynı oyunda:
“sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
…….
düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
yürekten gelenin doğal rengini.
ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
yollarını değiştirip bu yüzden,
bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
ama sus, bak, güzel ophelia geliyor.
peri kızı dualarında unutma beni,
ve bütün günahlarımı.

(hamlet, iii. perde, i. sahne)

bir çiçeğin adı olduğunu öğrendim.. minik.. ufacık bir şey..

seneler evvel fox tvde oynayan bir dizi. okula gitmeden izlerdim. gunluk oynuyor. bu yuzden binlerce bolum surmusu. korkarim ki hala devam ediyor. :(