i̇lkokulda süprizli şeyler yapıp satmıştım sıramda. biraz bir şeyler kazandım ama para kazandığım için hiç sevincim olmadı. i̇lk maaşımı aldığımda da. kendimi kandırmaya çalıştığım vakitler oldu ama... veren el olmak olabilmek belki tek artısı, verirken düşünmemek... ama ne bileyim o bile bir anlam ifade ediyormuş gibi gelmiyor artık. zorlanıyorum ama zorlayamıyorum... terkedilmiş, ot dahi bitmeyen bir köy düşün sözlük. yağmur beklemiyor, insan geçmiyor ve hatta kumlar değerli görüp örtmüyor. i̇smi unutulmuş, cismi dikkat çekmiyor. öyle virane. öyle dağılmış. taş üstünde taşı bile kalmamış. beklemiyor ve beklenmiyor.
