tezkiye-i nefs

nefsin kötü özelliklerinden arınmak… bencillik, insafsızlık, yalan, aldatma, hak yeme vb.
“sür çıkar ağyârı dilden, tâ tecellî ide hak
pâdişâh konmaz sarâya, hâne ma'mûr olmadan”
(şemseddîn-i sivasî)