en iyi risk yönetim metodu.
asker'de bana çok lazım olmuş olan duygu. milli manevi çok yüksek bir heyecanla askere gitmiştim peygamber ocağı lan ben de vatana borcumu ödeyecem artık. baya heyecanlıydım. ama orda gördüklerim hiç te mehmetçik dediğimiz manevi olarak beni güçlendirecek insanlar değildiler nöbette sigara içiyorlar kulübelere yazı yazıyorlar güçsüz bulduklarını eziyorlar ağızlarından küfür eksik olmuyor. bense bir türk askeri olarak 27 yaşında bir mühendis tuvalet temizliyorum, millete çay götürüyorum, sağı solu süpürüyorum. yav dedim bu ne la. bu mu askerlik? ben vatana hizmet etmiyorum ki. yazılım yazsam ülkeye katkım çok daha fazla. o zaman düşündüm madem iş bu bunu en iyisini yapayım geceleri kendime 3 saat 4 saat fazla nöbet yazdırıyordum tuvalet temizlenecekse pırıl pırıl ediyordum. çok geçmeden baktım ki milletin hali kalmamış askerlik bitsin de evimize gidelim diye kara kara düşünürken ben hala azimliyim nöbetlerde kışın tepede bir dakika kulübeye girmeden sağı solu tüfeğimle geziyordum.
ha bunun sonucunda ne oldu bu gün türk ordusuna gerçekten hizmet eden bir mühendis oldum. yıllarca aldığım eğitim o günlerde işe yaramıyordu belki ama şimdi işe yarıyom. allah'ım bu işi de hakkımla yapmayı nasip eder inşallah da bir üst noktaya da çıkarım inşallah.
sözün özü ne yaptığınız önemli değil ne niyetle yaptığınız önemli fiziksel süreçlerin hepsi kader. bize kalanlar niyetsel süreçler. bu da bir yıl sonraki bana bir not olsun.
