seri katil filmlerinin vazgeçilmez unsurlarından...
artık silinmeye yüz tutmuş fakat kıyıda köşede hala sabırla yapılan güzelliktir.
çocukluğumuzda ki bütün fotoğrafların marifeti filmli makinalardı, sonra geliştik vesaire 36 poz kapasiteli kameraların önüne 1000/1500 kapasiteli çektin mi direk ekranda gözüken dijital kameralar geçti.
bazılarının dedelerinin, ninelerin sandıklarında eskimiş analog kameralar çıkıyor bizde bir fırt çıkmamıştı :)
o yüzden dedim ki torunlarıma saklayacağım ve zevkle çekeceğim bir kameram olsun ilk kameramı birkaç sene önce aldım, analog kameralar dijitallere göre bir hayli ucuz fakat bunun filmi var banyosu var birde 36 poz.. bu analog birazda insanın sabrını ölçüyor, kendimi denemek istedim çokta güzel oldu, bir kare yakaladım mı en güzelini çekmeye çalışıyordum 36 pozu 3 ay’a bitirmişliğim var o yüzden ilk başta çektiğim fotoğrafları unutuyordum, birde banyoya verdiğim an benim maili bin kere kontrol etme günleri başlıyordu fotoğrafları alınca bazen sevinç ile bazen hüsran ile sonuçlansada kimse analog kamerada ki deklanşöre basarken ki mutluluğu, dijitalde bana hissettiremez :)
