smultronstallet – dertli sözlük
(bkz:yaban çiçekleri)
harika bir ingmar bergman filmi.
yaşlı bir doktorun son demlerinde iç hesaplaşmaları gibi ama böyle tarif etmek biraz hafif kalıyor. rüyaları çok iyi kullanıyor bu hesaplaşmayı yaparken, azıcık freud okumuş bünyeler için çok etkileyici. i̇nsan ilişkileri, aile ilişkileri, yalnızlık ve tabi ölüm konusunda hissettirdikleri de öyle. o dünyanın kafasıyla düşünce özellikle.
ama benim de ömrüm olur, o kadar yaşlanırsam ve bir şekilde yalnız kalmış olursam muhtemelen içinde olacağım haletiruhiye bu amcanınkine benzer olacaktır diye hissediyorum. belki o yüzden de etkileyici.

bu adamın filmlerinde sesi, sessizliği kullanımına biraz hayranım. ama mesela sonraları bunu seyirci anlasın diye bırakırken bu daha eski filmlerinden birinde “bak şu an hiç ses yok; çünkü bunu anlatmak istiyorum” gibi açıklamalar yaptırmış oyuncuya. yine de tarzını anlama konusunda yardımcı tabi.

bir de bazen görüntü konusunda keşke şu anki teknolojik imkanlara sahip olsaydı diyorum. onu en çok dediğim filmlerden biri. görsel şölen olabilirmiş.