kimi zaman çok ama gereksiz konuşan insanları dinlemek zorunda kalıyorum çünkü lafı gereksiz uzattığını ona bir türlü söyleyemiyorum. genellikle kaba bir davranış olduğunu düşünmem veya karşı tarafın incinmesinden korktuğum için susuyorum. diğer taraftan da içimden "yalvarırım bitir artık şu konuşmayı" diyorum. ama susmuyor allah'ım susmuyor bir türlü! konuştukça konuşuyor, anlattıkça anlatıyor, kendinden geçiyor, bana sarıyor, sonra tekrar kendine geliyor, yine anlatıyor, sanırım beni hafakanlar basıyor!
böylece başkalarını kırmamak için kıymetli vaktimi yani en değerli sermayemi harcıyorum.
bu problemi bir tek ben mi yaşıyorum?
böylece başkalarını kırmamak için kıymetli vaktimi yani en değerli sermayemi harcıyorum.
bu problemi bir tek ben mi yaşıyorum?
