tok bir söz. twitter’da paylaşılıyor çok hoşuma gitti. kiminin ayağı yok, kiminin eli, kiminin gözü.. o hallerinin fotoğrafını atıp “kimde bir güzellik varsa ödünçtür” sözünü paylaşıyorlar. her şey ödünç gerçekten yani senin değil esas sahibinin. ödünç olan şeylerle böbürlenilmez, gururlanılmaz onunla ancak şükredilir, hamdedilir. ödünç olan şey kaybolduğunda yahut elden çıktığında üzüntü duyulmaz. sahibine gittiği düşünülür. sahibi o ödünç olarak verdiği şeyle başka tasarruflarda bulundu diye düşünülür. emanet taşımak zordur, sorumluluk ister. kıymet bilelim..
boş laf bence. hem hayat böyle yaşanmaz hem de çirkinliği nereye koyacağız...
mevlana hz lerine ait sözdür. neyimiz var olarak geldik bu cihana. hepsi emanet değil mi.. benim dediğimiz ne bizim.. hangisini bırakıp gitmeyeceğiz.. imtihanı ilahi ile gitmeden bırakanlar var.. uzuvları varken kullanamayanlar, uzvu hiç olmayanlar, varsa da yaşı ilerlemiş olduğundan acziyeti artıp uzvunu kullanamayanlar.. hepsinin sır tarafı var çünkü hikmetsiz iş rabbimizden uzaktır. öyleyse bu söz hakikatli bir sözdür. bize şükrü hatırlatması,acizliğimizi hatırlatması gerekir. değil mi ki toprağın altı nice can yakan güzelliğe sahip yusuflarla,züleyhalarla doludur.. hani nerededirler onlar.. bu cihandan bizlerin geçtiği gibi onlarda geçip gitmiştir.. çirkinlik mi? allahı göremediğin,kalbinin kirleri gözünü perdelediği için güzel bakamadığın her şey çirkindir.. halbuki surette değildir çirkinlik sirette,iç alemde,kalptedir.. göremediğin için gördüğünü suçlama,kınama,sıkıntıyı gözünde yani kendinde ara.
