mevlana hz lerine ait sözdür. neyimiz var olarak geldik bu cihana. hepsi emanet değil mi.. benim dediğimiz ne bizim.. hangisini bırakıp gitmeyeceğiz.. imtihanı ilahi ile gitmeden bırakanlar var.. uzuvları varken kullanamayanlar, uzvu hiç olmayanlar, varsa da yaşı ilerlemiş olduğundan acziyeti artıp uzvunu kullanamayanlar.. hepsinin sır tarafı var çünkü hikmetsiz iş rabbimizden uzaktır. öyleyse bu söz hakikatli bir sözdür. bize şükrü hatırlatması,acizliğimizi hatırlatması gerekir. değil mi ki toprağın altı nice can yakan güzelliğe sahip yusuflarla,züleyhalarla doludur.. hani nerededirler onlar.. bu cihandan bizlerin geçtiği gibi onlarda geçip gitmiştir.. çirkinlik mi? allahı göremediğin,kalbinin kirleri gözünü perdelediği için güzel bakamadığın her şey çirkindir.. halbuki surette değildir çirkinlik sirette,iç alemde,kalptedir.. göremediğin için gördüğünü suçlama,kınama,sıkıntıyı gözünde yani kendinde ara.
