70+ yaşında bir teyzeyle sınıf arkadaşı olduğum derslerdir. teyze en ön sırada oturuyor, sınava kızı çalıştıracakmış öyle diyor. hadi teyze göreyim seni, yaparsın be. cesaretli teyzem, başarılar diyorum.
bir kurs bulunur, yazılınır, akşam dersleri vardır bir başlanıp gönülsüzce gidilir. bir müddet sonra zaten hepsi kitapta var yoklama da alınmıyor deyip bırakılır. yazılı sınavı geçince de direksiyon dersleri başlar.
derslerde hep şunu düşündüm: bir arabam olsa ve arızalansa ben o arabayı sanayiye götüremem. sanayi nerede, nasıl gidilir, araba nasıl gösterilir onu bilmiyorum. sonra ben arabamı yıkayamam, nasıl yıkatılır onu da bilmiyorum. yağını, muayenelerini takip etmeyi unuturum vs vs bir sürü erkek işi. bana verin mis gibi arabayı kullanayım. o sorumlulukların hepsini bir beye yüklemek isterim ben (*)
bence en önemli dersler trafik ve ilk yardım. tabelaları okumak trafiği anlamak ve yaya olmak için önemli. sonra birde ara form olan bisiklet kullanıcısıysanız da çok önemli. gerçi bisikletliyi kim takar ki (!)..
i̇lk yardım dersleri de çok teorik ve yüzeysel işleniyor. bazı iş yerlerinde ilk yardım dersi almak zorunlu olup çok daha detaylı maketler üzerinde pratik olarak eğitimi alınıyor. böyle iki sefer olacağına ehliyet alan insanlara aynı kalitede verilse ya eğitim! birkaç akşam fazladan gidilir ve katılım daha ciddiyetle takip edilir.
