şive

genelde ağız ile karıştırılandır.

muharrem ergin şiveyi şöyle açıklıyor:

''bir dilin izlenebilen tarihi dönemlerinde ayrılmış koludur. ayrılıklar, lehçede olduğu kadar değildir. i̇stanbul'da gelirim derken, türkistan şivesinde kelür men denir.''

https://www.youtube.com/watch?v=vwrqjsvvo_4 bknz yaşayan yörük ağzı

rize şivesinden pek haz etmem fakat küçüklüğümden beri oldum olası her kelimenin sonunda -da ekini vurgulayarak ister sinir anında ister sevinç anında her cümleye ayrı bir hava katıyor o yüzden kullanmayı çok seviyorum(*):)

(bkz:buraya çöp dökülür)

(bkz:ege şivesi)

farsça'da tarz, uslup anlamına gelir, türkçe'ye de farsça'dan geçmiştir.

türkçe'de lehçe anlamında kullanılır. bunun sebebi kelimenin şive-i lisan deyiminden türemiş ve türkçeye bu deyim vasıtasıyla geçmiş olmasıdır.

(bkz:işve)