gece insanı

üniversite yıllarımda en çok sevdiğim şey gece vakti yalnız başıma şehrin ücra sokaklarında eskiyip yıpranmış binaları seyredip yürüyüş yapmaktı. koyu lacivert gökyüzünün altında geçmiş, gelecek, ölüm ve yeniden yaratılış hakkında derinlemesine düşünür; hayatımın amacının ne olduğunu bulmaya çalışırdım.

şimdi yıllar sonra tüm hücrelerimle hissediyorum ki hayat düşünerek çözülebilecek bir problem değil yaşanarak anlaşılacak bir serüvenidir.

turuncu sokak lambalarının aydınlattığı zifiri karanlık... o günleri gerçekten çok özlüyorum. gökyüzündeki belli belirsiz yıldızlar... hayatımın bir parçası olarak kalacaksınız.

ya üni öğrencisidir ya da gece vardiyasında çalışan eleman. düşüncelerin daha berrak olduğu bir gerçek. diğer taraftan uyku düzeni açısından çok kötü. i̇ki haftadan sonra psikolojiyi bozuyor. dikkat etmek lazım.

(...)
azıcık gece alayım yanıma yalnız
serçelerin uykusuna yetecek kadar gece
böcekler için rutubet
örümcekler için kuytu
biraz da sabah sisi
yabani güvercin kanatları renginde
biz artık bunlar olarak gidiyoruz
eylesin neyleyecekse şehrin insanı

final haftası öğrencilikle denk olduğu tahmin edilir.

muhtemelen bekçidir.

gece gelen ilham nedeniyle yatsa da uyuyamayan, zihnini durduramayan o sebeple kalkıp yazan, okuyan, düşünen, tefekkür eden insandır. i̇badet de eder.

günlerin uzun olması hasebiyle sahura kadar oturup, ikindiye kadar uyuyan insandır.

ders çalışmak, yazı yazmak için saatin gece yarısını vurmasını bekler.

mesai saatlerini tersten yaşayan insan.

gecesini ibadetle değerlendiren insan.

alman uzmanların bir tespitine göre, gece geç yatan insanlar, erkencilere göre daha yaratıcı, esprili ve zeki olurlar, ama tembel olarak görülürlermiş.

(bkz:gündüz insanı)