taslağımda iki sene önce “bir türlü yollarımızın kesişemediği şehir” diye yazmışım. aslında istanbul’a gitmek çokta zor değildi belki de en son gittiğimde yabancı bir avludan evime baktığım için gitmek zor geliyordu. i̇nsan nerede ne hissettiğini unutamıyor şu sokakta bir zamanlar ne hisler içerisindeydim diye ordan geçmek istemiyor aynı hisleri yaşamak istemiyordum.. bu sene gittiğimde evimin yakınlarına bile uğramadım, aslında hiç kimseye uğramadım orasının yabancısı gibi hiç bilmediğim sokaklarda dolaştım, hiç tatmadığım yemekleri tattım bilindik hisleri hissetmeden özgürce bir yerde dolaşmak, yabancı bir şehirde yürümek gibi zaten i̇stanbul’da tam bu tanıma uyacak büyüklükte gez gez bitmiyor mübarek :)
