boş bir belediye otobüsünde nereye oturacağına karar verememektir.
özgürlük; başkasının özgürlüğüne dokunmadıkça güzeldir.
imanı olmayanın özgürlüğü olmaz. bediüzzaman "hakiki imanı elde eden adam kainata meydan okuyabilir" diyor. kainata meydan okuyabiliyorsanız esaret kimin haddine. özgürlük emaneti sahibine havale edip "kahrın da hoş lutfun da hoş" diyebilmektir. aksi takdirde "öz"ünüz "gür" olsa ne önemi var.
niyazi-i mısri: "kahr u lutfu şey-i vahit bilmeyen çekti azap
ol azaptan kurtulup sultan olan anlar bizi" diyor.
niyazi-i mısri: "kahr u lutfu şey-i vahit bilmeyen çekti azap
ol azaptan kurtulup sultan olan anlar bizi" diyor.
"özgürlük, islam'a esir olmaktır!.."
özgürlük, dökülmektir yollara, sabah ezanı çınlarken kulaklarda. özgürlük, sahillerde medeniyet dışkısı insanlar yerine rahlelerimizde ve palmiye ağaçlarının gölgelerinde ilim tahsil etmektir. ve özgürlük öteki olanı dışlamamaktır.
ömer karaoğlu'nun kuşlar eserini hatırlatır.
insanın ancak ruhunu ten kafesinden kurtararak kavuşabileceğidir. zira ruh, tende hapsolduğu müddetçe bütün serbestlikler insana dar gelecek, hiçbir kuralsızlık insanı tatmin etmeyecektir. böyle bir insan kendini intiharın eşiğinde dahi bulabilecektir.
nefsini tutsak alabildiğin kadar sahip olduğun şey.
kullukla aynı noktada başlar.
özgürlük sınırlıdır, kişinin özgürlüğü, başkalarının özgürlüklerine müdahale ettiği vakit sınırlanır. türkiyede bu geçerli değil tabi, trollerin özgürlüğü sınırsız, başkaları ise onlar için sadece avam..
