yemeğe tuz ile başlamak

peygamber efendimiz(s.a.v.)'in bir sünnetidir.
yemeğe tuzla başlayıp, tuzla bitirmenin sağlık açısından da faydaları olduğu bilinmektedir.

sünnet olduğunu her ne kadar bilsek de yemeğe başlarken çoğu kez yapmayı unuttuğumuz eylem. besmele çekmeyi bile unutan şimdiki gençler için alışkanlık edinmek zor olsa gerek.

tuz zararlı olduğu gerekçesiyle mutfaklarımızdan önemli ölçüde azaldı, sofralarımızdan, yemeklerimizden de.. sonra unutur olduk, unuttuk.

birçoğumuzun sadece ramazanda aklına gelip yaptığı sünnet. iftar sofralarına tuz ve hurma koyulur. oruç tuz veya hurma ile açılır. diğer zamanlarda da yapmayı alışkanlık haline getirmek lazım.

sünnet olduğu hususunda net bir delil bulunmamaktadır. bazı sahabilerin uyguladığı bilinmektedir..

sünnettir ve tıbbı yönden de faydalıdır. yemeklere tuzla başlanırsa beynin gönderdiği bir uyarı sayesinde, midede sindirimi kolaylaştırıcı bir tabaka oluşturur ve midenin sindirime hazırlıksız yakalanması önlenir. ayrıca, yemeğe tuz ile başlayıp yine tuz ile bitirmekle, gıdalardan aldığımız protein, karbonhidrat ve yağların bağırsaklarımızda kolay çözülmesine ve kana karışmasını kolaylaştırıyoruz.

zamanında bana keçi gibi tuz yeme diyenlere sünnet bu derdim inanmazlardiı şimdide kendileri sünnete uydular aferin ehli sünnet böyle böyle olunuyor.

tıbben faydalı olabilir, iyidir, güzeldir, hoştur, güzel bir adaptır, müstahsen bir adettir, ancak; (b: sünnet değildir).

(http://www.sorularlaislamiyet.com/qna/13092/tuzla-yemege-baslamak-sunnet-midir.html)

bir türk alışkanlığı...

dinimizi yaşarken çoğu hususu araştırmadan aldığımızın ve kültür ile din arasındaki farkı algılamayamamış olduğumuzun acı bir göstergesidir bu husus. bir de kendimizden eminizdir hep, muhafazakar ailemiz de sünnet demiştir çünkü. daha bunun gibi çok husus var ki araştırmadan kültürümüzden aldığımız iyi-kötü şeyleri dinin parçası sanıyoruz. alın size ayna!