tek kullanımlık seccade

(bkz:kullan at seccade)

seccade kutsal bir örtü olmadığına göre kullanılabilir ama tek kullanımlık her ürün sonunda birer pisliğe dönüşüyor. yanımızda - üstümüzde taşıdığımız ceket, yelek veya ufak bir örtü serilip kullanılabiliyorsa ve amacına da hizmet ediyorsa bunlar reddedilip çöp çıkarmaya ne gerek var.

pandemiden dolayı kullanımı arttı ama ben daha hiç kullanmadım. gerektiğinde ceketi yere sermeye devam

namaz kılmamak için üretilen mazeretlere bir nevi çözüm sunulmuş. yeryüzü bize mescid kılınmış.. bazı titiz kardeşlerimiz için de bazı cin fikirli ağabeylerimiz fikir yürütmüş.. üretenden de kılandan da allah razı olsun..

beş kullanımlık olsaydı iyiydi.

her namazını son namazıymış gibi kılmak isteyenler için birebir olan seccade.

konyalı bir iş adımı ihtiyaç olduğunu düşünmüş, taşınmış, üretmiş. güle güle kullansınlar bakalım.
(http://www.on5yirmi5.com/haber/inanc/islam/158646/tek-kullanimlik-seccade-uretildi.html)

çok yeni bir şey olmadığını düşündüğüm ürün. hangi otel, hiç hatırlamıyorum ama aylar önce bir yerde rastladım ben paketlenmiş tek kullanımlık seccadeye. çok da mantıklı olduğunu düşünmüştüm çünkü seyahatlerde gerçekten sorun olabiliyor seccade bulamamak.

tek kullanımlık derken?
birkaç secdeden sonra eriyor mu nasıl oluyor? anlamadım. kağıt olduğundan dolayı ise, bunu herhangi bir kağıt parçası da halleder ki? temiz olsun kafi?
hem cep seccadeleri var artık. katlanabilir, cepte taşınabilir. illa alınacaksa ondan alınır. hem tek kullanımlık da değil.

o değil de;
dışarda hasır, karton, kağıt üstünde kıldığım cuma namazlarının sayısı, cami içinde kıldıklarımdan çok çok daha fazladır. kaç kez, 1 liraya karton satan çocuklara para ödedim.
neden bizim aklımıza böyle şeyler gelmiyor?
var ya..
neyse.

uygulama ve isimlendirme berbat. (*)
seccade, bizim kültürel ögelerimizden bir tanesidir. seccade dokumak eskiden çok önemli bir uğraştı. seccade desenleri, bir şaheserdi. seccadeyi böyle seri üretim sanayi ürünü haline getirmek, adına "tek kullanımlık seccade" demek, bize kültürel mirasımıza "ne kadar sahip çıkıyoruz?" sorusunu sordurabilmeli.
mesela seccadelerde namazı hatırlatacak desenler seçilirdi. şimdi tek kullanımlık seccadeyle "kıl ve at" mantığı doğacak. sanki namaza karşı içimizdeki "kıl ve bırak" mantığının seccade üretimine sirayet etmiş hali gibi. "kıl ve bırak, bırak orada kalsın."
sonra modernleşmeden şikayet ediyoruz. işte böyle böyle modernizm, bu milletin damarlarına yerleşti. (*)