tek kullanımlık seccade

tek kullanımlık derken?
birkaç secdeden sonra eriyor mu nasıl oluyor? anlamadım. kağıt olduğundan dolayı ise, bunu herhangi bir kağıt parçası da halleder ki? temiz olsun kafi?
hem cep seccadeleri var artık. katlanabilir, cepte taşınabilir. illa alınacaksa ondan alınır. hem tek kullanımlık da değil.

o değil de;
dışarda hasır, karton, kağıt üstünde kıldığım cuma namazlarının sayısı, cami içinde kıldıklarımdan çok çok daha fazladır. kaç kez, 1 liraya karton satan çocuklara para ödedim.
neden bizim aklımıza böyle şeyler gelmiyor?
var ya..
neyse.

uygulama ve isimlendirme berbat. (*)
seccade, bizim kültürel ögelerimizden bir tanesidir. seccade dokumak eskiden çok önemli bir uğraştı. seccade desenleri, bir şaheserdi. seccadeyi böyle seri üretim sanayi ürünü haline getirmek, adına "tek kullanımlık seccade" demek, bize kültürel mirasımıza "ne kadar sahip çıkıyoruz?" sorusunu sordurabilmeli.
mesela seccadelerde namazı hatırlatacak desenler seçilirdi. şimdi tek kullanımlık seccadeyle "kıl ve at" mantığı doğacak. sanki namaza karşı içimizdeki "kıl ve bırak" mantığının seccade üretimine sirayet etmiş hali gibi. "kıl ve bırak, bırak orada kalsın."
sonra modernleşmeden şikayet ediyoruz. işte böyle böyle modernizm, bu milletin damarlarına yerleşti. (*)

her namazını son namazıymış gibi kılmak isteyenler için birebir olan seccade.

beş kullanımlık olsaydı iyiydi.