can konağını aramadaysan, cansın;bir lokma ekmek arıyorsan ekmeksin,bir damla su arıyorsan susun,zulmün peşindeysen zalimsin,aşkı arıyorsan aşıksın,gönlün neye kapılmışsa o’sun sen.şu nükteyi biliyorsan, işi biliyorsun demektir:neyi arıyorsan o’sun sen.
(bkz:mevlana şekeri)
bu dönemde yurt dışında dahi eserleri okunup çoğu insanın müslüman olmasına verile olmuş allah dostudur. maşaallah subhanallah.
günümüzde light manevi insanların (maalesef) sömürüsüne ugramıs allah dostu.
sanal alemde 'aşk abdest gibidir, şüpheye düşersen bozulur' gibi ergen sözleri kendisine atfedilen şair.
aşktan çektiği kadar elif şafak'tan da çekmiştir diyesim var. kadın bırakmıyor şems ile mevlananın yakasını. paraya para demedi.
mevlana;arapçada mevla'dan anlamına gelir sarıklı ulemaya verilen bir sıfattır ancak mevlana sıfatı en çok muhammed celaleddin-i rumi ile bütünleşmiştir.
mevlana;muhammed celaleddin-i rumi felsefesinin temeline aşkı koyan,allah'a ulaşmanın yolunun aşktan geçtiğini aşkın yaratıcının vasıflarından biri olduğunu anlatan,yaşamını 'hamdım,piştim,yandım'sözleri ile özetleyen tanımlara sığamayacak kadar derin tasavvuf dünyasının sultanı,dünya çapında tanınan örneğimiz bir mutasavvıftır.
dünyayı etkileyen, 'hocam' diye nitelediği şems-i tebrizi ile tanıştıktan sonra bildiğine bakmayı öğrenen,şemsi kendi iç güzelliklerinin aynası gibi gören mevlana muhammed celaleddin-i rumi 'hamdım,piştim,yandım' sözünü şemsle taçlandırmıştır.kendisinin en bilgili dönemini 'hamdım' diye nitelemiş,şemsle birliğini 'piştim' diye anlatmış ve şemsin gidişini 'yandım' diye değerlendirmiştir.
"benim gurbetimin adı ne şems?
halime bir isim koy! yalnız mıyım? hasta mıyım?
garip miyim? ben nerdeyim? ben neyim şems?
harf bir manadır,manası kendindedir.
benim harflerimi hangi rüzgarda savurdular şems?
nefsine mağlup olamayan, aşkta galip olur
demiştin ya, şimdi söyle:
mağlup muyum, mağdur mu..?"
mevlana;muhammed celaleddin-i rumi felsefesinin temeline aşkı koyan,allah'a ulaşmanın yolunun aşktan geçtiğini aşkın yaratıcının vasıflarından biri olduğunu anlatan,yaşamını 'hamdım,piştim,yandım'sözleri ile özetleyen tanımlara sığamayacak kadar derin tasavvuf dünyasının sultanı,dünya çapında tanınan örneğimiz bir mutasavvıftır.
dünyayı etkileyen, 'hocam' diye nitelediği şems-i tebrizi ile tanıştıktan sonra bildiğine bakmayı öğrenen,şemsi kendi iç güzelliklerinin aynası gibi gören mevlana muhammed celaleddin-i rumi 'hamdım,piştim,yandım' sözünü şemsle taçlandırmıştır.kendisinin en bilgili dönemini 'hamdım' diye nitelemiş,şemsle birliğini 'piştim' diye anlatmış ve şemsin gidişini 'yandım' diye değerlendirmiştir.
"benim gurbetimin adı ne şems?
halime bir isim koy! yalnız mıyım? hasta mıyım?
garip miyim? ben nerdeyim? ben neyim şems?
harf bir manadır,manası kendindedir.
benim harflerimi hangi rüzgarda savurdular şems?
nefsine mağlup olamayan, aşkta galip olur
demiştin ya, şimdi söyle:
mağlup muyum, mağdur mu..?"
eğer evimizde mevlana'nın kitapları olmasaydı internette gördüğüm her sözü o'nun zannederek -haşa- allah ve rasulünden daha fazla söze sahip olduğunu sanabilirdim.şükür ki mevla'mı da biliyorum mevlana'yı da...
aşkı aşk gibi yaşayan aşkın piri...
