i̇zole bir yaşam – dertli sözlük

i̇zole bir yaşam

manastıra çekilen keşişleri hep aşağılamışımdır, tekkelere çekilen bizim mübarekleri de. bilgisizlikten hızlı ve ritimsiz koştuğum yıllarda bu yoldaki birine tam şu cümleyi kurmuştum; dört duvar bir yuvaya sığınıp istikamette sağlam kalmak tabii kolaydır. rahman öğretti sonrasında samimi istekleri olan bir adanmışın dünyalıkların içinde uzun süre kalamayacağını, koşamayacağını. şimdi o izole yaşamın peşinden koşuyorum.
ağaç gibi münzevi olunabilirse ben okeyim. aralarında yaşadığımız ve muhatap olduğumuz kimse kimseyi olduğu gibi anlamıyor gibime geliyor çok zaman, daha çok gökle yer arasında (böyle de ölümle rabbülalemin arasında yalnızız çünkü) ve kuşlarla, bulutlarla haşır neşir yasamak guzel bir seçenek... bir de çiçek açan ağaçsam değmeyin keyfime!..
bu zalim dünyada akli ve psikolojik dengeni korumak için hepimizin zamanla muhtaç olduğu yaşam türü.
şuan içinde bulunduğumuz gündelik yaşam.

işten eve evden işe. akşam eğlenceleri kalmadı, çünkü artık insanlar evine misafir çağırmayı bile külfet olarak görüyor. dışarı çıkmanın maddiyatı çoğu hayatı zorluyor. herkes sıkıcı hayatından kaçmak için telefonlara gömüldü, buda diğer izolelik.