bir insanın ruhunu öldürmek de cinayettir. i̇çindeki çocuğu öldürülen ve yetişkinliğini de bu enkazın içinde geçiren fakat her şeyden habersizce sürekli kendini suçlayan onlarca insan gördüm anadolu’da. çocuğuna bir defa olsun “oğlum gerçekten nasılsın” diye sormayan babalar tarafından yetiştirilen binlerce çocuk var. i̇çindeki çocuğun çoktan bastırıldığı bu insanlardan kaçı onu gerçekten hissedebiliyor ve teselli edebiliyor? ahhh.. o kadar çok acı var ki..
