kayıt

Kumandana

  1. 1
    müthiş ötesi bir şiirdir. aradan yıllar geçer, alakasız bir anda kalbe "çıkıp geldim! kumandan" sözü doğar. öyle...

    (bkz: sıtkı caney)

    bütün akıncılar adına..

    ( 1 )

    kan akınca
    dağlarda ateşler yakınca hayat
    uçurumlardan sonsuza bakınca
    bırakınca boşluğa
    kirli bir ceset gibi dünyayı
    sarkınca ötelerden içime sırat
    öpünce kalbimden çile sarayı
    çıkıp geldim! kumandan

    akınca kan
    akınca yüreklerin bütün caddelerinde acı
    bendim sabrın bütün raddelerinde kıvranan
    ben dua dua sıkılan yumruk ben akıncı
    bir sen kaldın düşümü hayra yoran
    hem üşüyüp hem yandığım bir anadolu ayazından
    saymadım kaçıncı, bir gece namazından
    çıkıp geldim! kumandan

    selamlık tekbirle, geldim! kumandan
    seni her cephede gördüm de geldim
    korksunlar zindana sığmayan candan
    sevdamı namluya sürdüm de geldim
    geldim! kumandan


    ( 2 )

    şiiri yazılınca
    şanlı büyük şiiri şanlı büyük doğu’nun
    an be an içimizde büyüyen hınca
    kavgamız sevdamız o aşk terimiz
    her dem yeni yepyeni şarkılar bırakınca
    başkaldırınca çocuğu o saf masum buğunun
    boş görününce yanındaki yerimiz
    tutuşan ufka bakıp
    içimi yakıp yakıp
    çıkıp geldim! kumandan

    yazılınca şiir
    yazılınca alınyazısı gibi isyan mısra mısra hayatıma
    yazılınca dua tırnakla kanla duvarına zindanın
    tuttum nefesimi bindim atıma
    kalbimde heyecanı her yiğit canın
    önümde aşkın son akın yolu
    yazıl dedim ey rüzgar mukadderatıma yazıl
    bir yanda mirzabeyoğlu bir yanda necip fazıl
    her yanımda akıncı her yanım anadolu
    dağları yıkıp yıkıp
    ve nehir nehir akıp
    içimi yakıp yakıp
    çıkıp geldim! kumandan

    idamlık şiirle, geldim! kumandan
    gördüğün rüyayı bildim de geldim
    dua getirdim ta çöldeki kumdan
    canımdan dünyayı sildim de geldim
    geldim! kumandan


    ( 3 )

    siyah sancak açılınca
    çalınca kapımızı o sonsuz sabah
    açılınca kavganın gülleri gonca gonca
    saçılınca o büyük sevinç, bismillah
    yıllarca ve acılar boyunca
    yükseldikçe zindanlardan ah
    çoğaldıkça her yanda günah
    aldıkça yanına kardeşlerimi
    çağırdıkça beni de Allah
    koptukça yeniden tufan
    bu son akın diyerek
    gemileri isteyerek
    yakıp geldim! kumandan

    açılınca siyah sancak
    açılınca yaralarımın sargısı
    oradan
    kan ve hayat fışkıracak
    bir sen kaldın benim gibi yakaran
    bir sen kaldın zincirlerimi kıracak
    büyük bir tevbeyle başlasın şimdi en büyük isyan
    “yükseğe, daha yükseğe, en yükseğe dikilsin bu bayrak”
    kim kaldı ki bizden başka
    bu aşkı haykıracak
    bu son akın diyerek
    şehitlik isteyerek
    ve can can yürek yürek
    çıkıp geldim! kumandan

    çığlık bir nehirle, geldim! kumandan
    ölmem ki bir daha, öldüm de geldim
    korkmadım canımda kopan tufandan
    canımı bin cana böldüm de geldim
    geldim! kumandan


    ( 4 )

    yakarınca
    sonsuz bir yakarışla garipler
    yollar birbirine varınca
    kopunca boynumuzda idamlık ipler
    aşk içimizi sonsuz sarınca
    belli olunca bir bir köleler ve sahipler
    belli olunca bozguncu, dönek, kavgadan kaçık
    belli olunca yiğitlerin safı apaçık
    çıkıp geldim! kumandan

    varsın karanlık olsun yıkılası o zindan
    yanar ya içimizde hep sonsuz ışık
    beklenmez artık bugünden yarına
    bu son sahur olsun özgürlük iftarına
    bu son akın diyerek
    cansa can kansa kan
    onca acı onca zulüm bitsin tek
    senin gibi gürül gürül
    yumruğumu aşkla sıkıp
    göğsüme bayramlık gül
    takıp geldim! kumandan

    yakarınca sonsuz bir yakarışla can
    yakarınca garipler
    kan yakarınca
    karışınca bir daha gözyaşıyla ter
    yakarınca ateşe su taşıyan karınca
    serilince art arda ufkumuza öteler
    her an başka bir kader
    her an başka imtihan
    işte bütün melekler
    işte bu senin duan
    “ilk duyar gibi toprağın kokusunu
    ilk gider gibi ilk savaşa
    alevleniyor damarlarda kan”
    akıncıların zaferle dönüşü gibi her akından
    alev alev hayat, alev alev can
    çıkıp geldim! kumandan

    sonsuz bir seyirle, geldim! kumandan
    en gurbet yanımı saldım da geldim
    dediler son akın zulme son isyan
    emanet canımı aldım da geldim
    geldim! kumandan


    ( 5 )

    ve kandiller yanınca
    yanınca yalnayak yollarda kalbim
    acılar bıçak gibi kemiğe dayanınca
    anınca akıncılar bir ağızdan adını
    akınları övgüyle anınca rabbim
    sarınınca atlılar cebrail kanadını
    kim durdurabilir artık bizi kim
    kim durdurabilir kalbin infilakını
    dediler ömrümüzün bu son akını
    çıkıp geldim! kumandan

    ve yanınca kandiller
    yanınca geceleyin ışıkları evlerin
    aşk her gece yeniden kur’an’la belirince
    sarsılınca zindanı “fahişe yüzlü devlerin”
    özgürlük sonsuza dek dirilince
    vaktidir
    “omuz omuza dayanmak
    kalelerine emperyalizmin”
    şimdi dua, bize yeni bir bedir
    artık burda bütün geceler kadir
    artık burda bütün garipler hızır
    artık hazır kalbim kılıçlar hazır
    çıkıp geldim! kumandan

    kadim bir zikirle, geldim! kumandan
    her yerden sesini duydum da geldim
    yıkılsın yıkılsın diye bu zindan
    bu yola başımı koydum da geldim
    geldim! kumandan


    ( 6 )

    gönüller çalkalanınca
    çalkalanınca bütün damarlarımızda kan
    kavgamız sevdamızla zindanlarda kalınca
    ne yeniden yola çıkan
    ne çılgınca ufka bakan
    taşlar bağlanıp köpekler salınınca
    artınca öfkemiz an be an
    abdestler yeniden alınınca
    ne varsa insanın içini yakan
    çevirdim hepsini taze bir hınca
    çıkıp geldim! kumandan

    çalkalanınca gönüller
    hakikat olunca rüya
    çalkalanınca bütün zamanlar boyu duran
    dalgalanınca sancak gibi içimizdeki deniz
    hani demiştin ya
    “sen oradan kıracaksın zinciri ben buradan
    birgün mutlaka kavuşacak ellerimiz”
    okununca aşkın ayetleriyle kur’an
    dokununca aşka yüreklerimiz
    çıkıp geldim! kumandan

    o mutlak fikir’le, geldim! kumandan
    gönlümü gönlünle kardım da geldim
    ömrüm kılıç gibi çıktı kınından
    yaramı yaranla sardım da geldim
    geldim! kumandan


    ( 7 )

    hakikat bilinince
    bilinince kan ve ter
    yiğitler yetimlerin gözyaşını silince
    silince şeytanların yazısını melekler
    ve aşk için yeniden kurbanlar kesilince
    dedim ki an bu andır akınlar bizi bekler
    bekler bizi melekler kar yağar ince ince
    akın için beklerken sırasını bebekler
    beklerken anneler şehadet haberini
    içimde acıların en ağır en derini
    bilince nedir artık alnımıza yazılan
    kader bildim büyük doğu’nun kaderini
    çıkıp geldim! kumandan

    bilinince hakikat
    inince içimize aşktan dehşet ayetler
    bilinince bütün sözlerden geriye kalan
    bilinince içimizde kopan o kıyametler
    ve kanımıza çıkmaz bir çivi gibi çakılan
    aşk bilinince
    bilinince kan ve ter
    bilenince kalbimizde döne döne kan
    bilenince intikam için yürekler
    çıkıp geldim! kumandan

    evvel’le ahir’le, geldim! kumandan
    salihler yurduna vardım da geldim
    verince sırrını namaz ve kurban
    bütün kelepçemi kırdım da geldim
    geldim! kumandan


    ( 8 )

    aşk yaklaşınca
    faniliği bir bir aşınca yürek
    iyilik kötülük berraklaşınca
    aklaşınca saçlarım tek tek
    kucaklaşınca yeniden geçmiş ve gelecek
    kucaklaşınca akıncılar kucaklaşınca canda can
    dedim artık bize yalnızca aşk için kavga gerek
    çıkıp geldim! kumandan

    yaklaşınca aşk
    yaklaşınca o büyük sarsıntı zindanları sarsacak
    yaklaşınca o sonsuz şafak
    bütün korkuları aşınca yürek
    bütün zamanların bütün acılarını kalbime yükleyerek
    bütün zamanların bütün isyanlarını isyanıma ekleyerek
    yaklaşınca büyük mahkeme, büyük saat, büyük an
    aşkı yeniden bulup
    ben tayyar, ben halil, ben yakup
    dünyadan kopup kopup
    çıkıp geldim! kumandan

    batın’la zahir’le, geldim! kumandan
    rüyamı hep hayra yordum da geldim
    güç aldım aşk için içi yanandan
    bu yolu Allah’a sordum da geldim
    geldim! kumandan



    ( 9 )

    yürekler yarılınca
    yarılmadan yer ve gök göğsümüz yarılınca
    sarılınca yeniden can cana akıncılar
    gönüller sonsuza dek dünyaya darılınca
    akınca içimizden nehir gibi acılar
    karılınca yeniden kalpte çile ve iman
    dedim o gün bugündür bugün artık kıyam var
    dedim artık özgürlük dedim aşka feda can
    söylensin diye bugün artık bizim şarkılar
    çıkıp geldim! kumandan

    yarılınca yürekler
    yarılınca sesime sinmiş çığlıktan buğu
    yarılınca düşlerde ay yeniden ikiye
    yarılınca kan ile ülkemiz büyükdoğu
    yarılınca kürdistan yarılınca türkiye
    yine gür çıksın diye inançlının soluğu
    kalksın diye ortadan bu toz bu kirli duman
    yurdumun her yanından balkanlar'dan moro'dan
    ta mezopotamya'dan kafkasya'dan kırım'dan
    çıkıp geldim! kumandan

    yarılınca yürekler
    mazlum düşlerde deniz yeniden yarılınca
    ve son hesaplaşmaya
    son güne varılınca
    Allah her mazlum cana yeni bin can verecek
    ne güzel demiştin ya:
    "bir kıvılcım akışı tersine çevirecek"
    elbet bu dünya yalan elbet bu rüya gerçek
    bir rüya ki zindanı kökünden devirecek
    an bu andır an bu an an bu andır an bu an
    haydi davran akıncım durma kılıcını çek
    hıncımız aşktan yine, bitsin diye bu devran
    alnım açık gözüm pek
    çıkıp geldim! kumandan

    kuddûs’le, kadir’le, geldim! kumandan
    o sonsuz hasretle doldum da geldim
    vakit tamam an bu andır an bu an
    aşkı isyanımda buldum da geldim
    geldim! kumandan
    #481827 dert etme dua et | 1 yıl önce
     
  2. 2
    gönülden yazıldığı her mısraında hissedilen harikulade bir şiir... bir kardeşimiz cesaret edip gayet güzel yorumlamış.

    www.youtube.com/...