hakkıyla ifa edilen tek vazifedir. bu yüzden sadece annelerin hakkını ödeyebilmek mümkün değildir.
kutsal, yüce. eğer öyle olmasaydı rabbim onlara doğumda şehitlik nasip eder, tüm günahlarını bağışlar mıydı, cennet onların ayaklarının altında olur muydu..
öncesi,şimdisi ve sonrasıyla çok zor olan ve bir o kadar da zevkli, güzel olan kadınlara has kutsal meslektir..
sistematik bir şekilde eğitilerek, geleceğin annelerini yetiştirmek üzere kurulmuş bir okulu da var.
(http://www.sosyaldoku.com/tr/haberler/faaliyetler/391-annelik-egitim-merkezimiz-torenle-acildi)
(http://www.sosyaldoku.com/tr/haberler/faaliyetler/391-annelik-egitim-merkezimiz-torenle-acildi)
her zaman evletlarının rahatını düşünmektir, oyunda olsa bile:https://scontent-b-fra.xx.fbcdn.net/hphotos-xpa1/v/t1.0-9/10388081_1072470986111775_1851001072056375294_n.png?oh=5cf1ac40cb958d25acd34536f04ae223&oe=551394fe
bebeğinin kokusunu her daim yüreğinde muhafaza etmektir. uyurken bir şey olur endişesiyle bebeğin nefesini dinlemektir. aman uyanmasın rahat rahat dinlesin diye evde ayaklara pamuk bağlamayı bile düşünmektir.
çocuk doğurmakla bitmeyen ebeveynlik. günümüzde çok kadın vardır, annedir ama "annelik nedir?" bilmez. kadınları suçlamıyorum. bu kadınlara anneliği öğretmeyen anneleri suçluyorum. diyecek fazla bir şey yok. çünkü ne desek havada kalıyor. toplumdaki bu gidişat artık geri dönüşü olmayan bir noktaya evrildi.
annelik öğretilmez, çocuk yetiştirme öğretililir.
ne pahasına olursa olsun öğretilemeyecek veya öğretilmeye tenezzül bile edilemeyecek en yegane görev.annesinin karnında onu tekmeleyen küçücük bir ayağın varlığını oturup bir babaya hissettiremezsiniz.annenin çektiği acıları veya sancıları oturup bir erkeğe yaşattıramazsınız. o doğarken ki acıyı kimse ile paylaştıramazsınız. bebeğini ilk eline aldığındaki o mis gibi kokuyu annesinden çok daha iyi içine çekip onu bir ömür boyu yüreğinde annesi kadar saf bir şekilde taşıyamazsınız.tüm bunların sırrına eremeden hem anne olamazsın hem de baba olamazsınız. nice anneler var annelikten nasibini almamış diyemezsiniz. bilmediğin bir iç gerçeğin görünüşüne göre yorum yapıp aslı hakkında bilgiye eremezsiniz. kısaca konu dahilinde olmadığın veya olamadığınız zamanlarda ahkem kesip yorum yapamazsınız. ve her şeyi geçtim tüm suçu anneye de yükleyemezsiniz. çünkü bir ailede iki eğitmen vardır. biri anne biri baba. annenin yetemediği yerde baba, babanın yetemediği yerde anne bütünü tamamlar. madem anneler öğretememiş anneliği peki o zaman babalar nerde idi? bu dışardan konuştukları kadar iyi babamı olabilmişlerdi? (bkz:toplumun boş vermişliğinin sonuçları)
vizelerden, finallerden, bütlerden zaman ayırıp; üzerinde uzun uzun düşünmemiz gereken olgu.
![](https://dertlisozluk.com/wp-content/uploads/2023/10/220316102023.jpg)